Inaczej określany jest jako wziernik oczny. Urządzenie to służy głównie do badania dna oka. Po raz pierwszy pojawił się w drugiej połowie dziewiętnastego wieku w wydaniu Helmholza. Nadal są one wykorzystywane. Stosowane są one od modeli z tradycyjnym źródłem światła, aż to profesjonalne z wiązką laserową, jak i takie skanujące gałkę oczną. Posiadają one uchwyt do trzymania narządu z miejscem zainstalowania baterii, a także z głowicy, gdzie istnieją chociażby: żarówka, zestaw soczewek i lusterko. Czasami pojawiają się też kolorowe filtry, przesłony czy siatki.